Aimar Karrika - Elkarrizketa 2018-09-20

"Azken aldian lortu dut bertsoa plazerretik bizitzea, beldurren motxila arinduta"

Aimar Karrika (Auritz, 1988) gustura dabil bertsotan. Plazako bertsogintza eta bertsolaritza irakasletza partekatzen ditu joan den ia hamar urteotan. Umetan ederra bezain gogorra egin zitzaion bertso-eskolako bidea, orduko hizkuntza baliabideak tarteko, baina bertsoak sortzen zion lilurak eta lagunarteak jarraitzeko ahala eman zioten. Haurtzaroaz eta nerabezaroaz testigantza intimoa utzi du Aimarrek Bertsoan.

Ondoren urte zenbaitetan beldurrak eta ardurak gain hartzearen kezka eraman ditu motxilan plazara. "Hor egin behar izan dut lanik handiena" aitortu du sareko plazan. Gaur egunean, bertsoa pozetik eta ederretik bizi du batez ere. Txapelketa Nagusian finalaurrekoetan kantatuta, beste plaza mota batzuetan kantatzeko aukera ere izan du.

Lanketa grina
Bertsoaren estetikak, sonoritateak eta bat-batekotasunak erakartzen du gehien Karrika eta gaur egunean hor zentratuta dauka burua. Bertsoari barrura begiratzeko gogoz eta gehiago lantzeko irrikaz. Maite ditu bertso musikatuak ere, "baina noizean behin" dio berak, "bertsoak berak bakarrik bai baitu aski musikalitate".

Aurrera begira ere orain arteko besteko lehentasunez jarraitu nahiko luke bertsolaritzan, ez gutxiago baina ez gehiago ere.